Wpływ długości łańcucha aminowego i modyfikacji lignosulfonianu wapnia na palność i stabilność termiczną lignosulfonamidów

Zbadano wpływ metod otrzymywania chlorku lignosulfonylu (poprzez modyfikację chemiczną lignosulfonianu wapnia) oraz długości łańcucha aminowego na właściwości termiczne i palność lignosulfonamidów. Do modyfikacji lignosulfonianu wapnia zastosowano HCl/HSO3Cl, HCl/PCl5, PCl5 i SOCl2. Zoptymalizowano warunki syntezy lignosulfonamidów. Obiecujące wyniki uzyskano dla N-butylo-N-dodecylo-lignosulfonamidów otrzymanych w reakcji z chlorkiem tionylu i PCl5. Badania potwierdziły znikomą palność i lepszą stabilność termiczną. Otrzymane lignosulfonamidy można stosować jako środki zmniejszające palność biokompozytów.